De strijd tegen sociale fraude is geen detailbeleid. Ze raakt aan de kern van solidariteit, rechtvaardigheid en vertrouwen in de overheid. Net daarom is het bijzonder verontrustend dat federaal minister van Sociale Fraudebestrijding Rob Beenders (Vooruit) recent in het parlement geen enkel cijfer kon voorleggen over de omvang van sociale fraude, het aantal controles of de bedragen die effectief worden teruggevorderd.

Dat gebrek aan overzicht is geen ver-van-ons-bed-show voor Hasselt.

Hasselt als spiegel

Rob Beenders is niet alleen minister, maar ook inwoner van Hasselt en was in het verleden schepen in onze stad. Het is dan ook opvallend dat net Hasselt vandaag geconfronteerd wordt met dezelfde structurele problemen die we nu federaal zien.

Uit officiële antwoorden op schriftelijke vragen van Vlaams Belang blijkt dat de stad Hasselt wel degelijk controles uitvoert:

• er gebeuren woonstcontroles,

• er zijn ambtshalve schrappingen,

• het OCMW voert huisbezoeken uit bij leefloondossiers.

Maar tegelijk moet het stadsbestuur toegeven dat:

• niet kan worden nagegaan hoeveel controles effectief fraude betreffen,

• langdurig verblijf in het buitenland niet automatisch wordt gesignaleerd,

• fraude soms enkel bij toeval aan het licht komt,

• en er geen structurele rapportering bestaat aan de gemeenteraad.

Met andere woorden: Hasselt controleert, maar meet niet. En wie niet meet, kan niet sturen.

Beleidskeuze, geen toeval

Dit is geen probleem van de administratie, maar van politieke keuzes. Jarenlang werd nagelaten om:

• een lokaal actieplan tegen domiciliefraude uit te werken,

• duidelijke doelstellingen vast te leggen,

• resultaten transparant te rapporteren.

Dat net een oud-schepen van Hasselt vandaag als minister geen zicht heeft op sociale fraude, is dan ook geen toeval. Het wijst op een politieke cultuur waarin goede intenties volstaan, maar cijfers, controle en resultaatgericht beleid ontbreken.

De prijs wordt lokaal betaald

Wanneer sociale fraude onvoldoende wordt aangepakt, zijn het niet “de cijfers” die verliezen, maar:

• werkende gezinnen,

• zelfstandigen,

• mensen die wél correct bijdragen,

• én hulpbehoevenden die moeten concurreren met misbruik.

Voor een centrumstad als Hasselt betekent dit extra druk op het OCMW, hogere kosten en minder middelen voor wie écht ondersteuning nodig heeft.

Vlaams Belang kiest voor duidelijkheid

Vlaams Belang is niet tegen sociale bescherming — integendeel. Maar solidariteit kan alleen blijven bestaan als misbruik kordaat, meetbaar en transparant wordt aangepakt.

Wij blijven dit dossier aankaarten, zowel lokaal als bovenlokaal. Hasselt verdient een bestuur dat durft meten, durft rapporteren en durft optreden. En Vlaanderen en België verdienen ministers die weten waar het geld naartoe gaat.

Van schepen in Hasselt tot minister in Brussel: sociale fraude mag geen blinde vlek blijven.